In Tanumshede heerst grote opwinding. Het stadje wordt het decor voor een tv-serie. In de realitysoap Fucking Tanum gaan oud-deelnemers uit series als Big Brother een tijd in het stadje wonen en werken. Dan wordt het stadje opgeschrikt door een dodelijk ongeval.
De soap die het plaatsje welvaart en landelijke bekendheid moest brengen, laat diepe sporen na omdat iemand nog oude rekeningen te vereffenen heeft. Lukt het Patrik om de dader te stoppen?

'Zoals altijd is bij Läckberg de invulling van de diverse karakters van een uitzonderlijk hoog niveau. Het noeste politiewerk wordt prachtig beschreven. Een absolute aanrader!' - **** in VN's Detective & Thrillergids 2009

De voorjaarszon scheen door de ramen van het politiebureau in Tanumshede en toonde onbarmhartig hoe vuil die waren. De groezeligheid van de winter lag als een vlies over het glas en Patrik had het gevoel dat hij door datzelfde vlies werd bedekt. Het was een grimmige winter geweest. Het leven met een kind was oneindig veel leuker, maar ook oneindig veel zwaarder dan hij zich had kunnen voorstellen.
Hoewel alles inmiddels veel soepeler ging met Maja dan in het begin, was Erica niet tevreden met haar leven als huismoeder. Die wetenschap plaagde Patrik elke seconde en elke minuut die hij op zijn werk doorbracht. En wat er met Anna was gebeurd, had natuurlijk ook een zware last op hun schouders gelegd.
Een klop op de deur onderbrak zijn sombere gedachten.
‘Patrik? Er is een melding binnengekomen over een auto-ongeluk.
Een eenzijdig ongeval op de weg naar Sannäs.’
‘Ik kom eraan,’ zei Patrik en hij stond op. ‘Trouwens, zou de opvolger van Ernst vandaag niet beginnen?’
‘Dat klopt,’ antwoordde Annika. ‘Maar het is nog geen acht uur.’
‘Dan neem ik Martin mee. Anders had ik haar meegevraagd, zodat ik haar alvast een beetje op haar gemak kon stellen.’
‘Ik heb nu al medelijden met haar,’ zei Annika.
‘Omdat ze bij mij in de auto mag zitten?’ zei Patrik en hij keek haar gespeeld nijdig aan.
‘Ja, natuurlijk,’ zei Annika, ‘ik weet toch hoe jij rijdt.. Maar serieus, ze zal het niet makkelijk krijgen met Mellberg.’
‘Ik heb haar cv gelezen en op grond daarvan denk ik dat als iemand hem aankan, het Hanna Kruse wel is. Afgaande op haar goede getuigschriften lijkt ze me een stoere dame.’
‘Dan vraag ik me wel af waarom ze hier in Tanumshede wil komen werken..’
‘Ja, daar zeg je wat,’ zei Patrik terwijl hij zijn jack aantrok. ‘Ik moet haar maar vragen of ze aan zelfonderschatting lijdt, aangezien ze bereid is om met een stelletje politieamateurs in een gat te gaan werken waar je helemaal geen carrière kunt maken..’ Hij knipoogde naar Annika, die hem zachtjes op zijn schouder sloeg.
‘Hè, je weet best dat ik het zo niet bedoelde.’
‘Ik weet het, ik plaag je alleen maar.. Weet je trouwens nog wat meer over dat ongeluk? Zijn er gewonden? Doden?’
‘Volgens degene die belde lijkt er slechts één persoon in de auto te zitten. En die is dood.’
‘Shit. Ik ga Martin halen, dan gaan we erheen. Ik denk dat we snel weer terug zijn. Wil jij Hanna rondleiden als ze komt?’
Op hetzelfde moment hoorden ze een vrouwenstem bij de receptie.
‘Hallo?’
‘Daar zul je haar hebben,’ zei Annika en ze haastte zich naar de deur. Patrik, die heel nieuwsgierig was naar de nieuwe vrouwelijke versterking op het bureau, volgde haar.
Hij was verrast toen hij de vrouw zag die bij de receptie op hen stond te wachten. Patrik wist niet goed wat hij had verwacht, iemand die.. groter was, misschien. En helemaal niet zo leuk.. en blond.
Ze stak haar hand eerst uit naar Patrik en daarna naar Annika en zei:
‘Hallo, ik ben Hanna Kruse. Ik kom hier vanaf vandaag werken.’
Haar stem beantwoordde meer aan zijn verwachtingen. Vrij diep en met een resolute klank.
Haar handdruk duidde bovendien op vele uren in de sportzaal en Patrik stelde zijn eerste indruk steeds verder bij.
‘Patrik Hedström. En dit is Annika Jansson, de ruggengraat van het bureau..’
Hanna glimlachte. ‘De vrouwelijke voorpost op deze door mannen gedomineerde plek, als ik het goed heb begrepen. Tot op heden in elk geval.’
Annika begon te lachen. ‘Ja, ik moet toegeven dat ik het best prettig vind om wat meer tegenwicht te krijgen tegen alle testosteron binnen deze muren.’
Patrik onderbrak hun gepraat. ‘Jullie moeten later maar verder kennismaken. Hanna, er is net een melding binnengekomen van een eenzijdig ongeval met dodelijke afloop. Ik zou je willen vragen er meteen met mij heen te gaan, als je dat goed vindt. Een kickstart op je eerste werkdag.’
‘Ik vind het prima,’ zei Hanna. ‘Kan ik mijn tas zolang ergens neerzetten?’
‘Ik zet hem wel op je kamer,’ antwoordde Annika. ‘Dan geef ik je een rondleiding als jullie weer terug zijn.’
‘Dank je,’ zei Hanna en ze haastte zich achter Patrik aan, die al op weg was naar buiten.
‘En, hoe voelt het?’ vroeg Patrik toen ze in de politiewagen waren gestapt en richting Sannäs reden.
‘Op zich wel goed, maar het is altijd spannend om met een nieuwe baan te beginnen.’
‘Je hebt al op heel wat verschillende plekken gewerkt, las ik in je cv,’ zei Patrik.
‘Ja, dat klopt, ik wil zoveel mogelijk ervaring opdoen,’ antwoordde Hanna, terwijl ze nieuwsgierig door het raam naar buiten keek.
‘Verschillende delen van Zweden, grotere en kleinere districten, you name it. Alles wat mijn ervaring als politieagent kan vergroten.’
‘Maar waarom?’ vroeg Patrik verder. ‘Ik bedoel, wat is je einddoel?’
Hanna glimlachte. Het was een vriendelijke glimlach, die tegelijkertijd enorm gedecideerd was. ‘Een leidinggevende functie natuurlijk.
Binnen een van de grotere politiedistricten. Ik volg ook allerlei cursussen, verbreed mijn ervaring zoveel mogelijk en werk zo hard ik maar kan.’
‘Dat klinkt als een recept voor succes,’ zei Patrik met een glimlach, maar de enorme ambitie die hem tegemoet stroomde, bezorgde hem ook een ongemakkelijk gevoel. Dit was iets waaraan hij niet gewend was.
‘Ik hoop het,’ zei Hanna, terwijl ze naar het langsglijdende landschap bleef kijken. ‘En jij dan? Hoe lang werk je al in Tanumshede?’
Tot zijn ergernis hoorde Patrik dat hij nogal beschaamd klonk toen hij antwoordde. ‘Eh.. sinds ik van de politieacademie kwam.’
‘Goh, dat zou ik nooit hebben gekund. Dan heb je het zeker behoorlijk naar je zin? Dat belooft veel goeds voor mijn tijd hier..’ Ze lachte en draaide zich naar hem om.
‘Ja, zo kun je het wel interpreteren. Maar een groot deel is natuurlijk
ook gewoonte en gemakzucht. Ik ben hier opgegroeid en ken
Tanumshede als mijn broekzak. Al woon ik hier niet meer. Tegenwoordig
woon ik in Fjällbacka.’
‘Dat is waar, ik heb gehoord dat je getrouwd bent met Erica Falck!
Ik ben dol op haar boeken! Ik bedoel de boeken die over moordzaken gaan, haar biografieën heb ik niet gelezen, moet ik bekennen..’
‘Daar hoef je je niet voor te schamen. Half Zweden schijnt haar laatste boek te hebben gelezen, tenminste als je de verkoopcijfers moet geloven, maar de meeste mensen weten niet eens dat ze vijf biografieën over vrouwelijke Zweedse schrijvers heeft gepubliceerd.
Die over Karin Boye verkocht het best, ik geloof dat daar maar liefst tweeduizend exemplaren van over de toonbank zijn gegaan.. We zijn trouwens nog niet getrouwd. Maar dat gaat binnenkort gebeuren.
Op de zaterdag voor Pinksteren.’
‘Gefeliciteerd! Wat leuk, een pinksterbruiloft!’
‘Ja, laten we het hopen.. Maar als ik eerlijk ben, zou ik het liefst naar Las Vegas vluchten en alle drukte overslaan. Ik had er geen idee van wat er allemaal bij komt kijken als je gaat trouwen.’
Hanna lachte hartelijk. ‘Ja, ik snap wat je bedoelt..’
‘Jij bent ook getrouwd, zag ik in je papieren. Had jij geen groots kerkelijk huwelijk?’
Een donkere schaduw trok over Hanna’s gezicht. Ze wendde snel haar blik af en mompelde zo zachtjes dat Patrik het maar nauwelijks kon verstaan: ‘We zijn voor de burgerlijke stand getrouwd. Maar daar moeten we het een ander keertje maar over hebben. Ik geloof dat we er zijn.’
Voor hen lag een auto in de greppel en twee brandweermannen waren bezig een gat in het dak te snijden. Ze haastten zich niet. Na een blik op de voorbank van de verongelukte auto begreep Patrik waarom.